نویسنده : سمانه
تاریخ : شنبه ۱۳٩٢/۱۱/٥
نظرات

سلام صدی !!

یه مدت افتاده ایم روی خط مهمان وهی راه براه برایمان مهمان می آید!

دوهفته پیش که بابایی ومامانی آمدن و دوشنبه شب هم دایی وخانمش ودختر غدش ساغربانو (جان به لبت می کرد تا یک لبخند ژکوند تحویلت دهد)

وسه شنبه صبح هم خاله نازنینم سوسو (که ازاین ناپرهیزیش هنوز در شگفت هستم) مهمان ما شدند!

همچی به خوبی گذشت بجز چند مورد کوچک:

از بی خوابی(به علت وراجی های پایان ناپذیر مهمانهایمان) دچار کم خوابی شدید شدیم به طوریکه چشمان شهلایمان اندازه نخود شده بود و با معتادان خمار بی شباهت نبودیم وایضا خاله گرانمایمان نیز وضعش از ما بدتر بود وقیافه هچل هفتش مارا بقدری می خنداند که اشک روی گونه هایمان شرشر می چکید!

پدرت شبیه به اژدهای دوسر شده بود وتو بشدت پاچه مان را میگرفتی !

خانواده دایی هم از شانس خوشگلشان با ماشین پدرت حسابی گشت وگذار نمودند و حالش را بردند اساسی ،وسوسو بی نصیب ماند، هرچند ماهم با خاله گیس گلابتون ابرو کمونمان مترو گردی کردیم و یه بخش کوچولو از این شهر غول تشن را نشانش دادیم ،خداروشکر مترو گردی مثل چاه بازکن فاضلاب عمل کرد ودل خاله مان باز شد!

رابطه تو با ساغر هم آنقدر صمیمانه بود که زبانمان از توصیف آن قاصر است

آپارتمان کوچکمان در حال ترکیدن بود ازبس لباس روی در ودیوار ریخته شده بود!

دیروز مهمانان عزیزتر از جانمان بلاخره عزم رفتن کردن ومابسیار بسیار مشعوف شدیم!

الا مهمان نگه بر ساعتت کن                           برو فکری برای عادتت کن

نشستی همچنان مشغول خوردن                  بکن رحمی به جیب خالی من

نمی دانی مگر میوه گران است                      گلابی نرخ آن تا کهکشان است

گزو سوهان و گردو یا که پسته                       بریزی در شکم هی بسته بسته

دگر در خانه ام چیزی ندارم                             دودستی آورم نزدت گزارم

یکی از بچه هایت بچه ام کشت                       زبس که می زند بر کله اش مشت

یکی از دو وروجک های شیطون                       شده آویز پنکه مثل میمون

منبع:دزدیده شده از اینترنت